همیشه از آخرش می ترسیدم همیشه تو فکرم هم نمی گنجید که به آخر راه فکر کنم هیچ وقت به آخرش نگاه نمی کردم هیچ وقت نمی گذاشتی طمع غم را بچشم همیشه می گفتم تا گرمای نفس هات را دارم غم ندارم همیشه تو لحظه ها می دوییدم و لذت می بردم هیچ وقت نفهمیدم که چه طوری میشه یادت بره اون روز ها که یک قدم مانده تا بهت برسم
